Παρενόχληση και εκφοβισμός από πρώην σύντροφο: Μέτρα προστασίας

Προσβολή του δικαιώματος προσωπικότητας

Από τη διάταξη του άρθρου 57 του Α.Κ. προκύπτει ότι, όποιος προσβάλλεται παράνοµα στην προσωπικότητά του, έχει δικαίωμα να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Με την παραπάνω διάταξη προστατεύεται το δικαίωμα της προσωπικότητας, το οποίο αποτελεί πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου, με το οποίο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα. Τέτοια αγαθά είναι, μεταξύ άλλων, τα σωματικά αγαθά, τα ψυχικά, η τιμή κάθε ανθρώπου, η ελευθερία, η οποία περιλαμβάνει τη δυνατότητα ακώλυτης ανάπτυξης κάθε ανθρώπινης ενέργειας, η σφαίρα του απορρήτου και το άσυλο της κατοικίας. Για την εφαρμογή της παραπάνω διάταξης του άρθρου 57 του Α.Κ. απαιτείται: α) προσβολή του προαναφερομένου δικαιώματος και β) η προσβολή να είναι παράνομη. Τέτοια, δηλαδή, παράνομη, είναι η προσβολή η οποία γίνεται χωρίς δικαίωμα ή κατ’ ενάσκηση μεν δικαιώματος, το οποίο, όμως, είναι, από άποψη έννομης τάξης, μικρότερης σπουδαιότητας είτε ασκείται υπό περιστάσεις που καθιστούν την άσκησή του καταχρηστική, κατά τη διάταξη του άρθρου 281 του Α.Κ.

Μια μορφή προσβολής της προσωπικότητας, κατά τα ανωτέρω, συνιστά η ηθική παρενόχληση, μορφή ψυχολογικής βίας που ασκείται συστηματικά με διάφορες μορφές από ενήλικες που χρησιμοποιούν ποικίλες μεθόδους προκειμένου να ταπεινώσουν, να απομονώσουν και να εκφοβίσουν άλλο άτομο συνήθως πρώην σύντροφο. Γίνεται προσβολή της ηθικής υπόστασης, της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητας του θύματος, με παρακολούθησή του με αποτέλεσμα αρνητικές επιπτώσεις στην απόδοσή του, τις σχέσεις του, την υγεία του και την ασφάλειά του. Εμφανίζεται από τον θύτη μια αλυσίδα από αντιδεοντολογικές συμπεριφορές, που ενώ φαίνεται να μη συνδέονται η μία με την άλλη, είναι μέρη στρατηγικού σχεδιασμού με σκοπό τον εκφοβισμό, την ταπείνωση και την αποδυνάμωση του θύματος.

Προστασία με την λήψη ασφαλιστικών μέτρων από το αρμόδιο Δικαστήριο

Η προστασία του ως άνω δικαιώματος επί της προσωπικότητας επιτυγχάνεται και με τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, εφόσον υπάρχει επείγουσα περίπτωση ή επικείμενος κίνδυνος, στοιχεία, που θεωρείται ότι υφίστανται στην περίπτωση επανειλημμένης προσβολής της, καθόσον η προστασία της επιβάλλεται να είναι διαρκής. Η αξίωση που απορρέει από την προσβολή του δικαιώματος αυτού συνιστάται, μεταξύ άλλων, στην άρση της τελευταίας και στην παράλειψή της στο μέλλον, εφόσον υπάρχει βάσιμη απειλή επικείμενης προσβολής, με την επιβολή οποιουδήποτε πρόσφορου ασφαλιστικού μέτρου. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 731, 732 και 692 παρ. 4 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο έχει το δικαίωμα να διατάξει, ως ασφαλιστικό μέτρο, κάθε πρόσφορο κατά την κρίση του μέτρο που επιβάλλεται από τις περιστάσεις και αποσκοπεί στην εξασφάλιση ή διατήρηση του δικαιώματος ή τη ρύθμιση της κατάστασης.

Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 682 και 688 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η λήψη ασφαλιστικών μέτρων επιτρέπεται και διατάσσεται σε περίπτωση ύπαρξης επικειμένου κινδύνου, ο οποίος απειλεί το επίδικο δικαίωμα ή απαίτηση, και προς αποτροπή αυτού ή σε περίπτωση συνδρομής επείγουσας περίπτωσης, η οποία επιβάλλει την ταχεία και άμεση λήψη δικαστικών προφυλακτικών μέτρων πριν ή κατά τη διάρκεια της τακτικής διαγνωστικής δίκης.

Μέτρα που διατάσσονται με την απόφαση:

α) Απαγόρευση επικοινωνίας με οποιονδήποτε τρόπο (τηλεφωνικά, διαδικτυακά κ.λπ.)

β) Απαγόρευση προσέγγισης σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων

γ) Επιβολή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης, διάρκειας ενός έως τριών μηνών, για κάθε παράβαση της απόφασης