Κατοχή Ναρκωτικών: Ποινές και ελαφρυντικά

Κατοχή Ναρκωτικών – Σύμφωνα με το άρ.29 του ν.4139/2013

«1. Όποιος, για δική του αποκλειστικά χρήση, με οποιονδήποτε τρόπο προμηθεύεται ή κατέχει ναρκωτικά, σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση ή κάνει χρήση αυτών ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών. Η διαπίστωση του σκοπού εξυπηρέτησης της δικής του αποκλειστικά χρήσης γίνεται με συνεκτίμηση του είδους, της καθαρότητας και της ποσότητας του συγκεκριμένου ναρκωτικού, σε συνδυασμό με τη συχνότητα χρήσης, το χρόνο χρήσης, την ημερήσια δόση και τις ιδιαίτερες ανάγκες χρήσης του συγκεκριμένου χρήστη. 2. Ο δράστης της πράξης της προηγούμενης παραγράφου μπορεί να κριθεί ατιμώρητος, εάν το δικαστήριο, εκτιμώντας τις περιστάσεις τέλεσης της πράξης και την προσωπικότητα του δράστη, κρίνει ότι η αξιόποινη πράξη ήταν εντελώς περιστασιακή και δεν είναι πιθανόν να επαναληφθεί.».

Ως “κατοχή” ναρκωτικών, νοείται η φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών  από τον δράστη, κατά τρόπο που να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους και να τα διαθέτει κατά την βούλησή του. Ως προς το υποκειμενικό στοιχείο, σημειώνεται ότι, για την στοιχειοθέτηση της έννοιας της κατοχής ναρκωτικής ουσίας, είναι αναγκαία, αλλά και επαρκής η βούληση του προσώπου για φυσική εξουσίαση της ναρκωτικής ουσίας, χωρίς να είναι αναγκαία η ύπαρξη διανοίας κυρίου.

Σύμφωνα με το άρ.30 του ν.4139/2013 – τοξικομανία

«1. Όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση κατά τους όρους του άρθρου αυτού και των άρθρων 31-35. 2. Η συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων της προηγούμενης παραγράφου διαπιστώνεται κατά την άσκηση της ποινικής δίωξης και σε κάθε φάση της ποινικής διαδικασίας, σύμφωνα με την αρχή της ηθικής αποδείξεως, όπως ορίζεται από το άρθρο 177 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. …».

Ενώ, στην παράγραφο 4 του ίδιου ως άνω άρθρου, προβλέπεται ότι ο δράστης, στο πρόσωπο του οποίου κατά το χρόνο της πράξης, συντρέχει η προϋπόθεση της τοξικομανίας, αν είναι υπαίτιος τέλεσης:

α) Των πράξεων περί προμήθειας και κατοχής για αποκλειστική χρήση ή περιστασιακά, παραμένει ατιμώρητος.

β) Των πράξεων περί διακίνησης ναρκωτικών, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους.

γ) Των πράξεων περί προμήθειας και διάθεσης ναρκωτικών χωρίς κέρδος, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός (1) έτους.

δ) Των πράξεων – διακεκριμένων μορφών διακίνησης ναρκωτικών, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών.

Για τη διάγνωση της εξάρτησης ενός προσώπου από ναρκωτικά, υπό τον ανωτέρω νόμο, το δικαστήριο πλέον οφείλει να συνεκτιμά, εκτός από τη δικαστική πραγματογνωμοσύνη και τυχόν πιστοποιήσεις αναγνωρισμένων υπηρεσιών απεξάρτησης, χορήγησης υποκατάστατων ή ανταγωνιστικών στα οπιοειδή ουσιών, περίθαλψης για παθήσεις συνδεόμενες με τη χρήση ουσιών, ψυχολογικά και κοινωνικά δεδομένα, που αφορούν τον κατηγορούμενο. Μεταξύ δε των αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνεται, κατά το άρθρο 178 περ. γ` ΚΠΔ και η πραγματογνωμοσύνη.

Ελαφρυντικές περιστάσεις

Η μείωση της ποινής, όταν διαπιστώνεται η συνδρομή ελαφρυντικού είναι υποχρεωτική.

Σύμφωνα με το άρ.84 παρ.1 ΠΚ «Η ποινή μειώνεται … και στις περιπτώσεις που συντρέχουν ελαφρυντικές περιστάσεις.».

Ενώ, στην παρ.2 προβλέπονται ως ελαφρυντικές περιστάσεις: α) το ότι ο υπαίτιος έζησε ως τον χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή, β) το ότι στην πράξη του ωθήθηκε από μη ταπεινά αίτια ή από μεγάλη ένδεια ή υπό την επίδραση σοβαρής απειλής ή υπό την επιβολή προσώπου στο οποίο αυτός οφείλει υπακοή ή με το οποίο βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης, γ) το ότι στην πράξη του ωθήθηκε από ανάρμοστη συμπεριφορά του παθόντος ή παρασύρθηκε από οργή ή βίαιη θλίψη που του προκάλεσε άδικη εναντίον του πράξη, δ) το ότι επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, ε) το ότι συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτησή του.

Το Δικηγορικό Γραφείο Μαρία Νικολάου αναλαμβάνει με υπευθυνότητα και εξειδίκευση υποθέσεις που αφορούν κατοχή ναρκωτικών ουσιών, όπως αυτές ρυθμίζονται από τον ν. 4139/2013. Σύμφωνα με το άρθρο 29, όταν η κατοχή αφορά αποκλειστικά προσωπική χρήση και η ποσότητα δικαιολογείται από τις ανάγκες του χρήστη, η πράξη αντιμετωπίζεται με σαφώς επιεικέστερο τρόπο. Καθοριστικό ρόλο παίζουν στοιχεία όπως η ποσότητα, η καθαρότητα της ουσίας, η συχνότητα χρήσης και το προφίλ του κατηγορουμένου, τα οποία αξιολογούνται συνολικά από το δικαστήριο. Το γραφείο μας διασφαλίζει την πλήρη και ορθή παρουσίαση όλων των κρίσιμων στοιχείων, με στόχο την ευνοϊκότερη δυνατή έκβαση.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στην έννοια της τοξικομανίας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 30 του ίδιου νόμου. Σε περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται εξάρτηση, ο νόμος προβλέπει ειδική μεταχείριση και, υπό προϋποθέσεις, ακόμη και ατιμωρησία για πράξεις που σχετίζονται αποκλειστικά με προσωπική χρήση. Το Δικηγορικό Γραφείο Μαρία Νικολάου συνεργάζεται με εξειδικευμένους φορείς και αξιοποιεί κάθε διαθέσιμο αποδεικτικό μέσο, όπως πραγματογνωμοσύνες και πιστοποιήσεις από δομές απεξάρτησης, προκειμένου να τεκμηριώσει πλήρως την κατάσταση του εντολέα και να ενισχύσει τη νομική του θέση.

Παράλληλα, εξετάζονται διεξοδικά όλες οι ελαφρυντικές περιστάσεις που μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της ποινής, σύμφωνα με το άρθρο 84 του Ποινικού Κώδικα. Η πρότερη έντιμη ζωή, η ειλικρινής μεταμέλεια, οι ιδιαίτερες συνθήκες τέλεσης της πράξης και η μετέπειτα συμπεριφορά του κατηγορουμένου αποτελούν κρίσιμους παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική επιείκεια από το δικαστήριο. Με στρατηγική προσέγγιση και εξατομικευμένη νομική υποστήριξη, το γραφείο μας στέκεται δίπλα σε κάθε εντολέα, διασφαλίζοντας τα δικαιώματά του σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.